Ana Sayfa Genel  HAG PESAH SAMEAH

 HAG PESAH SAMEAH

596
11
Paylaş

HAG PESAH SAMEAH

Merhaba dostlar,
Pesah (Hamursuz Bayramı) geldi. Her bayramdan daha farklı hislerle .

Bu güncel bir resim. Gülen yüzler, her sene artmamızı eksilmememizi dileyen dualar, bayram masalarımızın vazgeçilmezleri 😍ailelerimiz, bilmem kaç bin yıldır nesilden nesile anlatılan özgürlük hikayesi ve bu aslında bizlerin birliktelik sebebi, her sene tekrarlanmasını dörtgözle beklediğimiz 🙏.
Hepimiz için aynı oldugunu biliyorum.Herkes gibi hala eski pesahlarımı ya da çocukluğumu arıyorum ben de.
Agada; böyle bir gecede bütün dünyadaki musevilerin yaptığı eş zamanlı eylem.
Ailelerin bir araya gelmesi her ne kadar zor olsa da , kalabalık misafir topluluğu ev kadınlarını korkutsa da, her yıl aynı heyecan, aynı hazırlıklar; prasalar, ıspanaklar , harosetler.

Oysa benim aklımdaki her zamanki duygularım.

Küçücüküm, Şişhane’de oturuyoruz. Altıncı kat. Bu yüzden gelen misafirler yatılı geliyor. Ortaköy’den dedem , anneannem, dayım, teyzem, kuzenlerim gelecek. Geri gitmeyecekler. Bizde kalıyorlar . Cok mutluyum. Yerde yatıcam (belki ;-))) . Kolçonlar (şilte) bu yüzden hep çift bizim yataklarımızda. Önce agada söyleniyor. Yemekler hazır ama bir türlü bir parçacık matsa yememize izin verilmedi önceden. Pesah kaçarmış. Nereye gidecekse ? Açım aç. Beklemek zorundayım.

Nihayet herkes oturdu. A lahmanya… O da ne ? ispanyolca da okuyorlar. E bir de babam
demez mi biz küçükken bu makamda okumazdik, şu makamda okurduk. Her bir paragrafta aynı konuşmalar. Bir türlü bitmiyor, bitemiyor.

Alt tarafı yiyecegim bir prasa köftesi bir de patates köftesi. Ya ne olur bitirin . Dedem, dayim, eniştem, babam dörtlüsü.
Bir de olaylari tartışıyorlar; neden, nasıl, ne zaman oluyor olaylar diye.
Anlamıyorum. Yazilmış, okuyun bitsin. Bu ne eziyettir.

Şükür, nihayet.
Yedik yemeğimizi. Ben kuru kuru matsayi kemirmeyi cok seviyorum.
Her taraf kırıntı. En sevdigim an geldi. Yemek sonrası söylenecek ladino şarkılar.
Benim için ilahi :)).  Un kavretiko.
Hep beraber söylerken, birden iş kızışıyor. Daha da süratli söylemeye başlıyoruz. Sanki bir yarıştayız. Yanılanı oyundan atacaklar sanıyorum  ve bu lisana o yaşta dönmeyen dilimi döndürmeye çalışıyorum, ne güzel eğleniyoruz. Çok çok mutluyum,
Bir ilahi daha var.
Ensupyense i entendyense.
En sevdiğim satırları da, ”mueve mezes de la prenyada” derken annem kalkıp hamile taklidi yapıyor, ayy ben de yapıcam.
Ya kuatro madres de Yisrael! Herkes birbirine dört parmagını gösteriyor.
Dyez komandamyentoz de la ley,
coştukça daha da coşuyoruz. Yine bir yarış halindeyiz. Kuzenlerim , abim, ben. Herbirimiz
küçüküz ama hiç birimiz masadan kalkmıyoruz. Hiiç acelemiz yok. Zaten hepimiz en son tatlıyı bekliyoruz. Tezpişti mi tişpişti mi ne ? Ama çook güzel. Onu da yesek oynayıp kudurucaz da,
Nerede ? Salon dediğimiz yer soğuk; bu yuzden masa antrede kurulu. Antre mi ? 12 metrekare bir yer. O kadar kişi. Yandaki odada bir kanepe ve bir yatak. Benim gözüm o odada yapılacak olan yer yatagında. Çünkü yer tahta değil. Zıpladığımda aşağıdakileri rahatsız etmeyeceğim tek yer. Ama bir ihtimal daha, orada abimle dayım yatacak galiba.
Ben anneannemle salondaki yatakta .Off yine zıplayamayacağım.
Olsun, anneannem cok güzel hikayeler anlatiyor valla. Gerçi aynı hikayeyi beğendiğimi söyleyince, dördüncü kere anlatmıyor :)). Bozuluyorum. Beyaz atlı prens masalı.
Onun yerine başka bir tane uyduruyor. Hepsi de ispanyolca. Gel de anla. Öbürünü anlıyordum ne güzel.
Ya gramama , tamam hadi uyuyalım.Ben duvar tarafindayım. Kolçayı (yorgan) duvara sıkıştırıcam
birazcık .En son bir de kadifeden kesesi sarkısı. Tamaaam . Bon nuit, buenas nocez, layla tov. (bildiklerim bu kadardi)

Benim aklım içerde. Abim yer yatağını kapmış. Kuzenimle zıplıyorlar. Kalkamam ayıp,
gramamam rahatsız olur. Of offfff.
Sabah oldu. Kahvalti saati. Ne güzel bir kek. Ceviz dolu.
Bol şekerli çay ve kek veya matsa. Ama bu şarope denen sey çok içimi bayıyor. İstemem.

Benim aklım bu akşamki rauntta.
Agada, ilahilerim, belki bu sefer yer yatagı benim.

I Ih . Maalesef .

Seneler geçti.
Artık yer yatağı yok.
Ama hala agadayı dört gözle bekliyorum. Bu kez bitmesini değil, uzun sürmesini istiyorum.
Abimle gözgöze geliyoruz. Anlıyor beni. Hemen ya bir tercüme ya da konu hakkında bir yorum var. Çocuklar ilgiyle bitmesini beklerken, kafalarını boş tabaklara yatırıyorlar
hadii gibilerinden .
Ama yarış zevkini onlara da aşıladık. En sonda ilahileri (bana göre hala öyle) söylerken uyum sağlamak için, yanlış yapmamak için onlar da bir uğraşıyorlar ki, görmeğe değer.

Gozlerim aile büyüklerini yine arayacak bu yıl da.
Onlar olmasa da büyükbabamdan kalan agada kitabı, anneannemden almirez (havan); daha doğrusu küçüklüğümün yadigarları.

Geçtiğimiz bir kaç yıl önce titreyen elleriyle o eski kitabı tutan ve bize eşlik etmeye calışan babacım bizi yukarıdan izleyecek, ama yine bizimle olacak, biliyorum.
Ve onun bize öğrettiği makam yine abim tarafından seslendirilecek.
Gözlerim yaşarırken ben de eşlik edeceğim
Şu an hissettiklerim böyle.
Hag Pesah Sameah
Umut ve sevgiyle

Vivet

Paylaş
Önceki İçerikSAN FRANCISCO SOKAKLARI
Sonraki İçerikKutludur elbet Anneler Günü 
1964 İstanbul doğumludur. BÖML mezunu, evli ve iki çocuk sahibidir. Okumak, yazmak, scrabble oynamak, organizasyonlarda rol almak, seyahat etmek ve güzel sanatlar hobileri arasındadır. Kendine misyon edindiği gönüllülük esasınca, derneklerde ve kurumlarda yardımcı olmaya çalışmaktadır. Hafızasında kalanları kendi duygularının gözünden yazıya aktarıp onları yakınlarıyla paylaşmaktan zevk almaktadır. Bu yazıları bir gün kitap haline getirebilmek olası bir hayaldir Vivet için 🙏😉.

11 YORUM

  1. Her sene büyük bir keyif ve zevk ile beklediğimiz ve geniş ailece kutladığımız Pesah bayramını ne güzel kaleme almışsın. Yüreğine klavyene sağlık.

  2. Vivetçiğim eline kalemine yüreğine sağlık .Ne güzel anlattın bu bayramı. Anılarım canlandı birden. Benimde aklımda kalan Çok büyük bir ailenin hep bir masa etrafında toplanması ,eğlenceli mutlu ve gülerek geçen keyifli sofralar. Söylenen İspanyolca şarkılar vs vs .İnşallah hep sofralarımız kalabalık olsun kişi sayımız artsın hiç eksilmesin. Belimiz ağrısa da razıyız yeter ki sofralarımız hep kalabalık olsun.

  3. Vivet harika ifade ettin. Bir yorumuma düşen yaşlar. Bir de ikinci akşam behorların (ilk doğanlar) kimseler görmeden gizlice kapı dışında yediği yumurta. İtiraf edeyim bir behor olarak tutmam gereken orucu tutmak yerine o yumurtayı kapı dışında yemeyi daima tercih ettim. Her iki yükümlülük de ayrı ayrı yapılmalıdır. Behor orucu tutmak yerine yumurta yemek diye bir kaide yok aslında bunu ben uydurdum😊 Bu görev bu sene ailemize yeni katılan damat kontenjanından başka bir behor tarafından yerine getirildi. Eline sağlık. Artalım eksilmeyelim, taşalım dökülmeyelim.

  4. Vivetcim eline kalemine sağlık eski bayramları ne güzel anlattın benimde hep aklıma gelir uzun masalar bitmek bilmeyen agadalar sonra sohbetler hepbirlikte mutfağa girip masayı toparlamak günümüzde halen bunu devam ettirmek müthiş birşey çocukların torunların aile büyüklerinin hep birlikte olması çok mutluluk verici allah herseneye hepbirlikte yapmaya nasip etsin hag Pesah Sameah

  5. Vivet yüreğine sağlık, çok güzel ifade etmişsin, okudukça aynı hisleri yaşadım, Özellikle bize bu güzel duyguları yaşatan büyüklerimizi andım, Hersene artalim eksilmeyelim, Sevgili Suzi nin de dediği gibi her ne kadar hanımlara çok büyük yorgunluklar düşüyorsa da o gece yaşanan mutluluk her türlü zorluğa değer, Kalemine sağlık, yazıların devamını bekliyoruz

  6. Vivetcim ne diyim ki simdi sana, cocuklugumu kaleme almissin sanki, ailelerin toplanmasi, sofralar, keyifler, sarkilar, dualar, heyecanli gunler ve simdi bakinca tres lagrimas, ozlenmez mi 🤗❤️

  7. Canım vivetcik kalemine sağlık
    Ne mutluluktur yaşımızdan dolayıdır ki bi yandan ağırlamak üzere olduğumuz misafirlere hazırlanmak aynı anda taaa çocukluktan kalma pesah anılarının kafamızın içinde dans etmesi
    Bir yandan neşe bi yandan eksik olanların yarattığı hüzün, bayram demek bu olsa gerek
    Sıfralarımızın neşe ve kahkahalarla dolu olacağı sağlıklı bereketli geçireceğimiz nice bayramlara….

  8. Sevgili Vivet Pesah bayramlarımızın eskiden bir başka tadı vardı sanki veya biz yaştakilere mi öyle geliyor acaba. Büyüklerimiz Gramamalar Granpapalar hep beraberdik sofrada . Büyük bir koro şeklinde okunurdu Agada . Hatta önce İbranice , ardından aynı bölüm İspsnyolca okunurdu . Yemekten sonra da Şefoh okunurdu. Şimdi o büyüklerimiz gitti , biz büyük olduk ve bu ananeyi sürdürüyoruz. Allah her seneye nasip etsin artalım çoğalalım. Eline sağlık güzel kaleme almışın Hag Pesah Sameah

  9. Sevgili Vivet, çok duygulu sevgi dolu bir yazı. Çocukluğumun anılarını canlandırdın. Kalemine sağlık canım. Sofralarınızda hep çoğalarak, sevinçle oturup sevgiyle paylaşasınız.

  10. Vivet arkadaşım yeni yeni birlikte katıldığımız koro çalısmalarından tanıdığım kişi.
    Kendisinin koroda bayağı etken olduğunu gözlemliyorum.
    Bu web sitesindeki Pesah ile ilgili yazısını okuduktan sonra yazma ve lfadede de ne kadar başarılı olduğunu gördüm.
    Herkeste olduğu gibi yazı benide eski çocukluk günlerime götürdü ve mutlu etti taibiki.
    Umarım bizler aynı mutluluğu çocuklarımıza iletme başarısını gostermişsizdir kendi ailelerimizin bize yaptıkları gibi.Böylelikle mutluluk,örf ve adetlerimiz birlikte gelecek nesillere geçer umarım.
    Bu yazı vesilesiyle BTS web sitesinin harikalığini keşfettim.Zaman içinde tüm diğer arkadaşların yazılarını eksiksiz okuyacağimdan eminim.
    Vivet’e yazısı için teşekkür ederken, güzel seyahatlerinizin eksik olmamasını temenni ederim.👍🙋‍♂️

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here